Üzüm Kıssası

Üzüm Kıssası

Bu neşeli ama derin kıssa, dil, anlayış ve özün birliği üzerine kalıcı bir ders verir.

Hikayenin Anlatımı

Bir adam dört kişiye para verdi. Dördü de farklı dil konuşuyordu: biri Türk, biri Arap, biri Fars, biri Rum.

Türk dedi ki: "Ben üzüm alırım."

Arap dedi ki: "Hayır, ben inab isterim."

Fars dedi ki: "Ben angur istiyorum."

Rum dedi ki: "Bana stafil lazım."

Dördü de aynı şeyi istiyordu ama birbirinin dilini bilmedikleri için kavgaya tutuştular.

Mevlânâ der ki: Eğer aralarında beş dil bilen bilge bir insan olsaydı, hepsini barıştırırdı. Çünkü dördü de aynı şeyi istiyordu — sadece dilleri farklıydı.

Öğretisi

Mevlânâ bu kıssayla der ki: Farklı dinler, farklı diller, farklı yollar — ama hepsinin aradığı aynı hakikat, aynı Allah. Anlaşmazlıkların büyük çoğunluğu özden değil, dilden kaynaklanır.

Bilge insan, farkların altındaki birliği görür ve insanları birleştirir.